Iedereen heeft wel een mening over all-inclusive. “Dat is toch niks voor jou?” horen we regelmatig. “De hele dag aan het buffet hangen?” En toch boeken wij, fervente reizigers, bijna elke zomervakantie all-inclusive. Dit is waarom, en meteen ook eerlijk: wanneer je het beter níet kunt doen.
Reden 1: je hoofd staat écht uit
Het klinkt als een cliché, maar het verschil is groot. Op een gewone vakantie ben je continu micro-beslissingen aan het nemen: waar gaan we eten, wat mag het kosten, is dit terrasje toeristenval of parel? Leuk voor een stedentrip, vermoeiend als je gewoon wilt bijkomen. All-inclusive schakelt dat allemaal uit. Het buffet staat klaar, de drankjes zijn ingecalculeerd, de dag heeft geen agenda. Pas als je het meemaakt, merk je hoeveel rust dat geeft.
Reden 2: je weet wat je uitgeeft
Vóór vertrek staat het bedrag vast, en daarna komt er vrijwel niets meer bij. Geen rekening-schrik achteraf, geen gedoe over wie het rondje betaalt, geen kinderen die bij elk ijsje onderhandelen. Voor gezinnen is dat misschien wel het grootste cadeau van het concept: op de bestemming voelt alles gratis, terwijl je budget allang geregeld is.
Voor wie net als ik graag exact rekent: wij zetten voor vertrek één klein potje apart voor wat er tóch bijkomt — fooien, een excursie, een taxi naar het stadje — en zelfs dat potje blijkt bij all-inclusive verrassend bescheiden. Het is het verschil tussen een vakantie waarin je uitgeeft en een vakantie waarin je hooguit nog wat wisselgeld beheert, en dat tweede went snel.
Reden 3: het is vaak góédkoper dan je denkt
Tel eens op wat een week halfpension kost plus elke dag lunch, drankjes, snacks en ijsjes voor het hele gezin. Ik heb dat een keer echt bijgehouden: met twee volwassenen en een gemiddeld consumptiepatroon zit je buiten de deur al snel op 50 tot 80 euro per dag aan alles wat niet in halfpension zit, en met kinderen erbij loopt dat verder op. Over een week is dat honderden euro’s, terwijl het prijsverschil tussen halfpension en all-inclusive bij dezelfde reis daar meestal ruim onder blijft. De hele rekensom, inclusief wat er stiekem bovenop de vanafprijs komt, staat in wat kost all-inclusive nou echt. Het effect is het grootst in landen als Turkije en Egypte, waar de resorts ongekend veel bieden voor de prijs.
Hoe groot dat prijsverschil tussen halfpension en all-inclusive is, hangt overigens sterk van het land af: in Turkije en Egypte is de meerprijs vaak maar 50 tot 100 euro per persoon per week, in Spanje en Griekenland eerder 150 tot 250 euro. In die eerste groep is de keuze dus bijna altijd snel gemaakt; in de tweede loont het om de som echt te maken, en hoe je dat doet staat in all-inclusive of halfpension.
En wanneer dus niet?
Eerlijk is eerlijk: all-inclusive is niet altijd het juiste antwoord. Wil je een land écht leren kennen, elke avond ergens anders eten en veel rondtrekken? Dan is het zonde van het inbegrepen eten én van je ontdekkingsdrang. En op bestemmingen met een geweldige eetcultuur voor weinig geld, denk aan delen van Azië, kan het concept juist beperkend voelen.
Wat óók telt: all-inclusive is geen one-size-fits-all. Wij boeken het als gezinnen-met-buffet-machine, maar het concept heeft net zo goed een stille kant — volwassen resorts zonder animatie en zonder glijbaan, waar het inbegrepen deel vooral betekent dat je nooit meer met een portemonnee bij het zwembad ligt. Wie bij all-inclusive alleen aan de Macarena denkt, leest wat adults-only betekent er maar eens op na.
Maar voor die ene of twee weken per jaar waarin je maar één doel hebt, volledig opladen, is er wat ons betreft niets beters. Daarom deze website: we vergelijken, testen en schrijven op wat wij zelf zouden boeken. Benieuwd wat all-inclusive precies inhoudt? Begin bij wat is all-inclusive? En wil je gewoon weten wat het vandaag kost: de aanbiedingen worden elke ochtend ververst met het actuele aanbod.
Iris ·
Sanne ·