Femke Jansen

Het begon aan een ontbijtbuffet in Vietnam. Naast ons zat een Duits stel dat het dubbele bleek te hebben betaald voor exact dezelfde boottocht door Ha Long Bay als wij. Zelfde boot, zelfde route, zelfde krappe kajuit. Zij waren het na tien minuten vergeten. Ik ben er de rest van de ochtend aan kwijt geweest. Mijn vriend bestelde er rustig nog een koffie bij; hij kent het verschijnsel.

Ik was inkoper bij een technische groothandel tot corona daar de boel stillegde, en ben in die rare jaren voor mezelf begonnen als vakantieconsulent. Mensen sturen me de vakantie die ze op het oog hebben en ik reken door wat ze echt gaan betalen, met bagage, toeslagen en dat ene bedrag dat je "ter plaatse" nog moet voldoen.

En voor wie nu denkt dat ik alleen maar reken: juni op Kos is heilig. Hij leest, ik lig ernaast en beloof dat de laptop dichtblijft. Het spreadsheet-tabblad van dit jaar heet "definitief-v7". Er is ooit een v1 geweest die echt definitief zou zijn. Die tijd noemen we thuis onze naïeve periode.