Twee eilanden in dezelfde zee, allebei negen en een half uur vliegen, allebei achtentwintig graden als het hier november wordt. Op papier zijn Curaçao en de Dominicaanse Republiek uitwisselbaar. Maar wie op beide is geweest, weet dat je twee heel verschillende vakanties vergelijkt. Ik zet ze naast elkaar, zonder winnaar vooraf — welke bij je past, hangt af van wat je onder een goede dag verstaat.
Het gevoel bij aankomst
De Dominicaanse Republiek ontvangt je met overvloed. De resorts van Punta Cana en Bávaro liggen langs kilometers doorlopend wit strand, de palmen hangen er werkelijk zo schuin over het zand als op de foto’s, en alles is groot: de zwembaden, de buffetten, de cocktailkaart. Het geluid van de eerste avond is een band bij het amfitheater en de branding daarachter.
Curaçao is kleiner van gebaar. Het strand is er geen kilometerslang lint maar een reeks baaien tussen kalkstenen rotsen, elk met een eigen trap naar beneden en eigen helderblauw water. De avond klinkt er anders: geen showprogramma maar krekels, en in Willemstad het geroezemoes van terrassen langs de Handelskade, waar de gevels in het water liggen te kleuren. Het ene is een resortvakantie in de overtreffende trap, het andere een eiland waar je resort toevallig staat.
All-inclusive: hier wint de Dominicaanse Republiek
Wie puur op het all-inclusive concept boekt, moet het eerlijke verhaal kennen. De Dominicaanse Republiek is er wereldkampioen in: vrijwel het hele aanbod is all-inclusive, de resorts zijn erop gebouwd en de formule is er compleet — meerdere restaurants, snackbars op het strand, drankjes de hele dag, animatie. In ons dealblok hieronder zie je een week Punta Cana geregeld vanaf zo’n duizend euro per persoon, en dat is voor wat je krijgt opvallend veel tegenwaarde.
Op Curaçao is all-inclusive de uitzondering in plaats van de regel: een handvol resorts biedt het, goed uitgevoerd maar kleinschaliger en per saldo duurder — reken eerder vanaf veertienhonderd tot vijftienhonderd euro. Waarom dat zo is en wanneer je op Curaçao juist beter zónder all-inclusive boekt, schreef ik eerder uitgebreid op in Curaçao: all-inclusive of niet?. De korte versie: wie op Curaçao het eiland op wil, betaalt bij een all-inclusive voor maaltijden die hij niet opeet.
Het orkaanseizoen, want daar moet het over gaan
Dit is het grootste feitelijke verschil tussen de twee, en het wordt te weinig verteld. De Dominicaanse Republiek ligt in de orkaangordel; het seizoen loopt officieel van juni tot en met november, met de meeste activiteit tussen augustus en oktober. De kans dat jouw week erdoor geraakt wordt is klein, maar hij bestaat, en in het naseizoen kan een verre storm ook zonder voltreffer voor bewolkte, onstuimige dagen zorgen.
Curaçao ligt, samen met Aruba en Bonaire, ónder die gordel. Orkanen komen er vrijwel nooit; het eiland heeft zijn droge passaatwind en zijn zon het hele jaar. Wie in oktober of november vliegt en zekerheid boven alles stelt, heeft hier het sterkste argument voor Curaçao te pakken. Vanaf december, als het orkaanseizoen voorbij is en de Dominicaanse Republiek haar droge seizoen ingaat, valt dit verschil grotendeels weg — voor de kerstvakantie zijn ze weer gelijkwaardig, al merk je dat dan ook in de prijzen; hoe je die week slim boekt staat in ons kerstvakantie-artikel.
Onder water en op het eiland
Voor wie een dag buiten het resort een verrijking is en geen onderbreking: Curaçao. Huurauto, en het eiland vouwt zich open — Westpunt, de baaitjes, flamingo’s in de zoutpannen, snorkelen vanaf het strand tussen het koraal. Het is een eiland dat je kunt léren kennen in een week.
De Dominicaanse Republiek is andersom gebouwd: het resort is de bestemming. Excursies bestaan (Saona-eiland, walvissen in de winter bij Samaná), maar ze zijn georganiseerd en de afstanden zijn groot. Daar staat tegenover dat je het resort ook nauwelijks uit hóéft: het strand voor de deur is er van het soort waar Curaçao niet aan kan tippen, eindeloos en zacht, met water waar je twintig meter in kunt lopen.
Per reisgezelschap uitgesplitst
Met kinderen wint de Dominicaanse Republiek het op voorzieningen: kinderbaden, miniclubs, glijbanen en dat ondiepe, lauwe water voor de deur — plus het praktische punt dat je het resort niet uit hoeft, wat met een druk gezin geen beperking is maar het hele plan. Reken wel op het tijdsverschil: de eerste dagen staat iedereen om zes uur naast je bed, en dat lost zichzelf pas na een dag of drie op. Met z’n tweeën hangt het af van je definitie van romantiek: de Dominicaanse doet het grote gebaar (zwembad tot aan de horizon, swim-up bar, adults-only torens binnen familieresorts), Curaçao doet het kleine (een baai voor jezelf om half negen ’s ochtends, een tafeltje aan het water in Willemstad). Alleen op reis is Curaçao de vriendelijkere keuze: overzichtelijk, Nederlandstalig, makkelijk zelf te verkennen — waarom all-inclusive sowieso goed werkt voor wie alleen reist, schreef ik al eens eerder. In een Dominicaans megaresort kun je als eenling wegvallen tussen de bruiloften en familiereünies.
En voor wie het nog breder aan het vergelijken is: verder weg wachten de Malediven, Zanzibar en Bali. De Cariben zijn geen eindpunt maar een afslag.
De keuze in twee zinnen
Boek de Dominicaanse Republiek als de vakantie zelf het doel is: het complete all-inclusive gevoel, het grote strand, de beste prijs voor de meeste voorzieningen — en vlieg bij voorkeur vanaf december. Boek Curaçao als het eiland het doel is: eigen tempo, Nederlandse toegankelijkheid (taal, stopcontacten, pinnen — het went verdacht snel), gegarandeerde zon buiten het orkaanseizoen, en neem het kleinere all-inclusive aanbod voor lief.
Alle prijzen per seizoen, de mooiste stranden en veelgestelde vragen staan in onze gidsen voor de Dominicaanse Republiek en Curaçao. En wie na het lezen nog twijfelt: dat is geen slecht teken. Het betekent dat je twee goede opties hebt.
